Bir ulu kuş olsam uçsam yürüsem
O zaman gönlüme yoldaş olurum
Sakin olsam bu sevdadan farısam
Balsız kovan gibi bomboş olurum
İyisi bu sevda devam eylesin
Âşıǧa gerekmez ârı(1) neylesin
Herkes ne söylerse bana söylesin
İşitmez anlamaz bir baş olurum
Beni türlü renge bandırdın yârim
Günbegün artıyor âh ü efkârım(2)
Kalmadı mecâlim(3) yoktur kararım
Ne zaman yüz yüze buluş olurum
Tahammül et Veysel sen bu hicrana
Açma dertlerini gez yana yana
Zemanede emniyet yok insana
Düşünür bu hale bir hoş olurum.
1: Âr: Utanma.
2: Âh ü efkârım: Dertlerimle hem hal oluşum.
3: Mecal: Derman, takat, güç , kuvvet.
