Bir ulu aǧaçtan bir yaprak düşse
O anda acısın duyar iniler
Katlansa acıya sakince geçse
Esen rüzgârlara uyar iniler
Bu aşkın meyinden içip de kanan
Gendeki(1) başını sevdaya salan
Yârinden ayrılıp gurbette kalan
Geçen günlerini sayar iniler
Çaǧlayıp akıyor bakarsın suya
Yaǧan yaǧmurlardan zevk duya duya
Geçer dolaplardan yeter arzuya
Başını çarklara koyar iniler
Daǧlar çiçek açar Veysel dert açar
Derdine düştüǧüm yar benden kaçar
Gerçek âşık olan kendinden geçer
Derdini âleme yayar iniler
1: Gen: Uzun esenlikli zaman.
