Bu âlemi gören sensin
Yok gözünde perde senin
Haksıza yol veren sensin
Yok mu suçun burda senin(1)
Kâinatı sen yarattın
Her şeyi yoktan var ettin
Beni çıplak dışar’attın
Cömertliǧin nerde senin
Evli misin ergen(2) misin
Eşin yoktur bir sen misin
Çarkı semâ(3) nur sen misin
Bu balkıyan(4) nur da senin
Kilisede despot keşiş
İsa Allah’ın oǧlu demiş
Meryem Ana neyin imiş
Bu işin var bir de senin(5)
Kimden korktun da gizlendin
Çok aradın, çok izlendin
Göster yüzünü çok nazlandın
Yüzün mahrem ferde senin
Binbir ismin bir cismin var(6)
Oǧlun, kızın ne hısmın var
Her bir irenkte resmin var
Nerde baksam orda senin
Türlü türlü dillerin var
Ne acaip hallerin var
Ne karanlık yolların var
Sırat köprün nerde senin
Ademi sürdün bakmadın
Cennet’te de bırakmadın
Şeytanı niçin yakmadın
Cehennemin var da senin
Veysel neden aklın ermez
Uzun kısa dilin durmaz
Eller tutmaz gözler görmez
Bu acaip sır da senin
1: Şathiye, Dini ve tasavvufi halk şiirinde mizahi manzumelerdir. Şathiyeler, mutasavvuf şairlerce söylenmiş ya da yazılmış, tasavvufi inançları dile getiren, anlaşılması yorumlanmasına baǧlı şiirlerdir. Tasavvufi konuları işleyenleri şathiyat-ı sûfiyâne adını alırlar. Şathiyelerde Allah’ın celâl sıfatının deǧil, cemâl sıfatının ön plana çıkarıldıǧı görülür. Bu tür şiirlere genellikle Bektaşi-Alevi şairlerinde rastlanır. Allah ile alay eder gibi yazılmış şathiyeler küfür sayılmıştır.Ama şathiyeler asla küfür deǧildir.Şathiyeler biçimce komik ve alaylı olabilir ama şathiyede aranan şiirin arkasındaki düşüncedir. Anlanıp yorumlandıǧında çok derin anlamlara sahip olduǧu görülür.
2: Ergen: Bekar.
3: Cark-ı sema: Semanın dönüşü. Semânın saǧdan sola kalbin etrafında çark atıp dönüşü, Allah’ın sonsuzluǧuna teslim oluşunun anlatımıdır.
4: Balkımak: Parlamak, parıldamak. Şimşek çakmak. Su halkalanmak, dalgalanmak.
5: Âşık Veysel Hıristiyan dünyasında öne sürülen İsa’nın Allah’ın oǧlu olduǧuna ilişkin çelişkiye dikkat çekiyor. Hıristiyanlar, İncillerde geçen “Allah’ın oǧlu” deyimi ile Allah’ın, Hz. İsa’nın bedenine girerek oraya yerleştiǧini ve İsa’nın vücudunda insanlara tecelli ederek göründüǧünü, dolayısı ile Hz. İsa’nın ilâhlaştıǧını iddia etmektedir. İncillerde geçen “Allah’ın oǧlu” deyimi ile gerçekten Allah’ın oǧlunun kastedilmediǧi, bu ifade ile mecazen, Allah’ın biricik sevgili kulunun kastedildiǧi ortaya çıkmaktadır.
6: Ehli Beyt’ten olan Zeynel Abidin’in sözünü ettiǧi Cevşen duasında Allah’ın binbir isminden söz edilmektedir. Cevşen, en hakiki insan-ı kâmil olan Peygamber Efendimizin (aleyhissalatu vesselam) Allah’a bin bir ismiyle yaptıǧı bir münacattır, ateşten (cehennemden) istiâzedir, sıǧınmadır.
