Bozuldu kalmadı dünyanın tadı(1)
Doǧru söz nasihat duyan kalmadı
Herkes kafasınca eyler inadı
Gittiǧin yol yanlış diyen kalmadı
Aǧlasam aǧlanmaz gülsem gülünmez
Yusam temizlenmez silsem silinmez
Ata nedir, baba nedir bilinmez
Atayı babayı sayan kalmadı
Her yerde konuşup lehte aleyhte
Kimisi sahtekâr kimisi sahte
Bir fark görülmüyor yokta nikâhta
Kitabın(1) sözüne uyan kalmadı
Ne çare bu derde bulunmaz deva
Doǧru söyleyene diyorlar hava
Dünyanın malını doldursa eve
Kanaat eyleyip doyan kalmadı
1310(1) doǧdum Veysel’dir adım
Dünya mı eskidi ben mi kocadım
Çok dolandım bir sadık dost aradım
Sözü ciddi kalbi beyan kalmadı
1: Âşık Veysel’in bilinmeyen bir şiiri. İlk kez Vehbi Cem Aşkun Sivas Folkloru dergisinin 1973 yılı Temmuz Aǧustos aylarında yayınlanan “Anıların Işıǧında Âşık Veysel” başlıklı yazısında yer almıştır.
2: İnanç dünyamızda Kitap “nur”a yani ışıǧa benzetilmiştir; çünkü o inkarcılıǧın ve cehaletin karanlıǧını giderip insanın yolunu aydınlatmakta, iman ve hidayete erişmeye vesile olmaktadır.
3: Miladi: 1894.
