Demokrasinin budur rejimi(1)
Vatan milletindir kim kovar kimi
Sıkma savcıları, kovma hâkimi
Şekavet(2) yok, adalet var bu yolda
Topkapı’da, Kayseri’de, Uşak’ta(3)
Kimin hakkı vardır bu sefil halkta
Parmaklar oynuyor türlü nifakta(4)
Selamet yok, felaket var bu yolda
Radyo denilen Milletin malı
Neşriyatlar tarafsızca olmalı
Hâkimiyet milletindir bilmeli
Esaret yok, hep millet var bu yolda
Manasız mantıksız “Vatan Cephesi”
Vatan milletindir bu neyin nesi
Maksat Menderes’in seçim dalgası
Menderes yok, memleket var bu yolda
Milletsiz bir devlet yoktur olamaz
Eǧri bakan aradıǧın bulamaz
Hiçbir parti ebediyen kalamaz
Şikâyet yok, nihayet var bu yolda
Veysel söyler ama duyulmaz sesi
Doǧru söyleyene diyorlar “asi”
Böyle deǧil idi şu demokrasi
“Tahkikat” yok, hürriyet var bu yolda
1: Deǧerli bilim adamı Doç. Dr. Doǧan Kaya, bu şiirin ilk defa Şükrü Günbulut tarafından Dost Dost Dergisi S.2, 1994, sayfa 6’da “Âşık Veysel’e” başlıklı yazısında yayınlandıǧını belirtmiştir. (Âşık Veysel, Sivas Valilǧi, 2004, Sivas Sayfa 100.) Şükrü Günbulut anılan yazısında, 1972 yılında Âşık Veysel Ankara’da hastaneden çıkıp köyüne giderken Bahri Şatıroǧlu ile birlikte refakat ettiklerini belirtmekte ve bu şiiri Bahri Şatıroǧlu’nun Âşık Veysel’in yanında kendisine verdiǧini yazmaktadır. Daha sonra şiirin tamamnı Bahri Şatıroǧlu’nun bir mektupla kendisine ulaştırdıǧını eklemiştir. Öte yandan 29 Mart 1942 Şarkışla Sivrialan doǧumlu olan araştırmacı yazar Veysel Kaymak’ın verdiǧi bilgiye göre, Demokrat Parti’nin iktidar olduǧu yıllarda, zamanın Sivas Valisi köye gelerek, Veysel’den ve köyün ileri gelen bazı kişilerinden, oylarını DP’ye vermelerini istemiş. Herkesin “Vatan Cephesi”ne geçtiǧi açıklanmış. Âşık Veysel toplumun kamplara bölünmesine tepkisini belirten bu şiiri söylemiştir. Kuşkusuz bu şiiri o günün sosyal ve toplumsal ortamına göre deǧerlendirmek gerekir.
2: Şekavet: Haydutluk, soygunculuk.
3: 29 Nisan 1959’da İnönü’nün, Uşak gezisi engellenmişti. 4 Mayıs’ta İstanbul’a gelmiş ve Yeşilköy Havalimanı’ndan şehir merkezine giderken Topkapı’da önce trafik müdürü tarafından durdurulmuş ve sonra halkın saldırısına uǧramıştı. 2 Nisan 1960’ta Kayseri’ye gelen İsmet İnönü’nün treni, vali Ahmet Kınık’ın emriyle durduruldu.
4: Nifak: İki yüzlülük, fesatlık, huzursuzluk çıkarmak.
