Aǧaçlar al giydi kuşlar dillendi
Açtı bahar çiçekleri Ada’nın(1)
Toprak mevce(2) geldi yer yeşillendi
Açtı bahar çiçekleri Ada’nın
Kuǧul kuǧul(3) ötüşüyor kumrular
Çaǧlayıp akıyor bulanık sular
Meleşir koyunlar körpe kuzular
Açtı bahar çiçekleri Ada’nın
Adapazarı’na demişler
Ada Yar elinden yaralarım ziyade
Çiǧdemleri daǧda gülü ovada
Açtı bahar çiçekleri Ada’nın
Mektup yok sıladan daǧlar kar mıdır
Akar gözüm yaşı bir pınar mıdır
Kuşlar eşin bulmuş ilkbahar mıdır
Açtı bahar çiçekleri Ada’nın
Veysel’de kalmadı hiç sabrı karar
Gün günden ediyom(4) ömrümden zarar
Bizim ele selam söylen turnalar
Açtı bahar çiçekleri Ada’nın
1: Ada: Adapazarı. [1324’de Orhan Gazi zamanında Bizanslılardan fethedilen yerle- şim birimlerine “Ada Karyesi” (Adaköy) adı verilmiş. 16’ncı yüzyılda “Ada Nahiyesi”ne dönüşmüş, 18’nci yüzyılda Kocaeli vilayetine baǧlı “Ada Kazası” adını almıştır. Sakarya Nehri’nin iki kolu arasında kurulan pazarıyla, gerçek bir “Adapazarı” hüviyeti kazanmış- tır.]
2: Mevc: Dalga.
3: Kuǧul kuǧul: Ses taklidi için kullanılan kelimelerden. Kumruların karşılıklı ötüşme- sini anlatan ses benzetmesi [Sabahtan bizim pınara / İki gelin üç kız gelmiş / Kuǧul kuǧul ötüşürler / Cıvıl cıvıl söyleşirler- Sivas Halayı’ndan]
4: Ediyom: Ediyorum.
