Ayrılık günleri geldi dayandı
Eǧlenip burada kalan elveda
Eridi cesedim yüreǧim yandı
Sinem delik delik delen elveda
Gelin birer birer helâlaşayım
Yol verin ki şu daǧları aşayım
İstemezdim senden uzaklaşayım
Hasreti kalbime dolan elveda
Kalbime de kadimdir(1) gurbet korkusu
Gitmiyor burnumdan sıla kokusu
Bir güzelin meftunuyum(2) doǧrusu
Beni bu sevdaya salan, elveda
Karlar erir akar gider lodostan
Coşar gönlüm selâm gelse o dosttan
Sen eyledin beni dillere destan
Çırpınıp saçlarım yolan elveda
Veysel’in derdinin yoktur ilacı
Gurbetin dertleri acıdır, acı
Biz gidelim sizler olun duacı
Döküp gözyaşları silen, elveda
1: Kadim: Çok eski ve başlangıcı geçmişin derinliklerinde kaybolmuş.
2: Meftun: Büyülenmiş derecede sevmiş, beǧenmiş, tutkun.
