Âleme yâr olsam yâr bana küser(1)
Yârim bir tanedir yâdı(2) n’eyleyim
Kalbimde kadimdir(3) aşk ile eser
Ateşi kâfidir odu n’eyleyim
Benim yârim güzellerden kıymetli
Tor(4) şahin bakışlı aslan heybetli
Gülüşü cilveli sohbeti tatlı
Baldaki lezzeti sohbeti n’eyleyim
Benim yârim güzellerin sultanı
Uǧruna koymuşum bu tatlı canı
Evvel âhir(5) olacaǧım kurbanı
Edebi hayayı udu(6) n’eyleyim
Muhabbetin canda haslardan hastır
Avutur Veysel’i bir şen piyestir
Türk adı babamdan bana mirastır
Daha bundan başka adı neyleyim
1: Âşık Veysel’in bu şiirinin ilk iki dörtlüǧünde birkaç kelime deǧiştirilerek 1969 yılında Şaban Gen tarafından Erzincan Türküsü olarak Selahattin Erorhan’a verilmiştir. TRT repertuarında 3636 numara ile kaydedilmiştir. Türkünün sözleri aynen şöyledir: “Ellere yar desem yar bana küser / Yârim bir tanedir yari neyleyim / Kalbimde dayimdir aşk ile eser / Ateşi kafidir narı neyleyim vay / Benim yarim güzellerden kıymetli / Ol şahin bakışlım arslan heybetlim / Muhabbeti çoktur sohbeti tatlı / Baldaki lezzeti tadı neyleyim” Bu bir başka şaire ait ve bir nazire ile karşı karşıya mıyız? Türkünün mahlas dörtlüǧü alınmadıǧı için bunu bilmemiz mümkün deǧil. Maalesef kimi kaynak kişiler, (bu türküde olduǧu gibi) sözler zaman içinde kendilerine mal edilsin diye türkülerin mahlas dörtlüklerini vermemektedir. Kaldı ki, türküde ikinci dizedeki “Yârim bir tanedir yâri neyleyim” sözleri son derece saçmadır. Bir yandan yârim bir tanedir derken diǧer yandan yâri neyleyim demek mümkün deǧildir. “yâd”ı yani yabancıyı, başkasını neyleyim demesi gerekir. Bunu derleyenin, derlemeyi kabul eden TRT heyetinin ve bu türküyü TRT’de okuyan sanatçıların bilmesi gerekir. Maalesef bilgi, kültür ve mantık erozyonu dalga dalga yayılmaktadır.
2: Yâd: Yabancı
3: Kadim: Eski, köklü, yüce.
4: Tor: Ürkek, çekingen, utangaç. Toy, deneyimsiz. Maǧrur, gururlu.
5: Âhır: Son sonraki.
6: Haya, ud: Utanma duygusu, utanç, utanma, sıkılma.
